به گزارش گاردین، پروفسور عمر یاغی، شیمیدان برنده نوبل، دستگاهی ساخته است که با بهرهگیری از مواد مهندسیشده در سطح مولکولی، میتواند رطوبت را از هوا جذب و به آب آشامیدنی تبدیل کند. شرکت فناوری Atoco که توسط یاغی تأسیس شده، اعلام کرده است که واحدهای این دستگاه که تقریباً به اندازه یک کانتینر ۲۰ فوتی هستند، کاملاً با انرژی گرمایی سطح پایین کار میکنند و حتی در شرایط قطع برق و منابع آب متمرکز، روزانه تا ۱۰۰۰ لیتر آب تمیز در اختیار جوامع محلی قرار میدهند.
راهکاری برای جزایر آسیبپذیر در برابر طوفان و خشکسالی
یاغی که دوران کودکی خود را در یک کمپ پناهندگان در اردن و بدون دسترسی به آب لولهکشی و برق گذرانده، معتقد است این اختراع میتواند جهان را متحول کند. او میگوید: «طوفانهایی مانند بریل و ملیسا در منطقه کارائیب، با سیلهای ویرانگر خود، خسارات سنگینی به homes و محصولات کشاورزی وارد و زندگی هزاران نفر را مختل کردند. این فاجعه، یادآور نیاز فوری به تابآوری بیشتر در تأمین آب مناطق آسیبپذیر، بهویژه کشورهای جزیرهای کوچک است.»
این فناوری میتواند جایگزینی پایدار و سازگار با اقلیم برای روشهایی مانند شیرینسازی آب دریا باشد که گاه به دلیل بازگرداندن شورابه غلیظ به اقیانوسها، اکوسیستمهای دریایی را تهدید میکند.
بحران جهانی آب و امیدی برای گرانادا
چند هفته پیش، گزارش سازمان ملل از ورود کره زمین به «دوره ورشکستگی آب جهانی» خبر داد و اعلام کرد که نزدیک به سهچهارم جمعیت جهان در کشورهایی با ناامنی آبی زندگی میکنند. در این شرایط، اختراع یاغی برای جزیره کاریاکو در کشور گرانادا (که در سال ۲۰۲۴ طوفان بریل آن را درهم کوبید) میتواند راهگشا باشد.
دِیوون بیکر، مقام دولتی و فعال محیط زیست در کاریاکو و پتیت مارتینیک میگوید: «توانایی این فناوری برای کار کردن خارج از شبکه و فقط با انرژی محیطی، برای شرایط ما فوقالعاده جذاب است. ما در حال بررسی راهبردهای جامع بازیابی و تابآوری هستیم و این فناوری سه چالش اصلی ما را هدف قرار میدهد: هزینه بالا و کربنزایی واردات آب، آسیبپذیری سیستمهای متمرکز در برابر طوفان، و نیاز به راهکارهای غیرمتمرکز که وقتی زیرساختهای سنتی از کار میافتند، فعال بمانند.»
الهامی از کودکی در کمپ پناهندگان
عمر یاغی که در یک خانواده پناهنده در اردن بزرگ شده، در سخنرانی ضیافت نوبل خود به یادآورد: «نجوای “آب داره میاد” که در محله ما میپیچید و شتاب من برای پر کردن هر ظرفی که پیدا میکردم پیش از قطع شدن جریان آب را به خاطر دارم.»
او که اختراع خود را «علمی برای بازتعریف ماده» توصیف میکند، از رهبران خواست «موانع را بردارند، از آزادی آکادمیک محافظت کنند و از استعدادهای جهانی استقبال کنند». یاغی تأکید کرد: «در موضوع اقلیم، ساعت اقدام جمعی به صدا درآمده است. علم اینجاست. آنچه اکنون نیاز داریم، شجاعت است؛ شجاعتی در مقیاس عظمت این وظیفه، تا بتوانیم به نسل بعد، نه فقط راهی برای جذب کربن، که سیارهای شایسته امیدهایشان هدیه دهیم.»
