نظام عوارض تنگه هرمز در حال جا افتادن است
این تحلیل با تأکید بر حق حاکمیت ایران بر تنگه هرمز بر اساس «حقوق بینالملل عرفی» و رژیم «عبور بیآزار»، راهبرد تغییر رویکرد از نگاه صرفاً امنیتی به «بهرهبرداری اقتصادی فعال» را بررسی میکند. متن استدلال میکند که ایران میتواند در ازای تأمین امنیت و خدمات عمومی، مدلهای «اخذ عوارض» یا «نظام بیمهای» را پیادهسازی کند. این راهبرد که با پذیرش تدریجی بازیگران جهانی (نظیر توتال) روبروست، علاوه بر سودآوری و دلارزدایی، از طریق ایجاد زیرساختهای نوین مالی و فناوری، نفوذ استراتژیک و پایدار ایران در گلوگاه انرژی جهان را تضمین میکند.
بررسی سناریوهای بهرهبرداری اقتصادی از مدیریت تنگه هرمز توسط ایران
این تحلیل به بررسی دو سناریوی اصلی «اخذ عوارض» و «ایجاد نظام بیمه و تضمین امنیت» جهت بهرهبرداری اقتصادی ایران از تنگه هرمز میپردازد. در حالی که مدل عوارض بر درآمد ثابت، مستقیم و تقابل با سلطه دلار (از طریق ارزهای جایگزین) تمرکز دارد، مدل بیمهای با تکیه بر فناوریهای نوین (بلاکچین) و نفوذ در بازارهای مالی منطقه، پتانسیل بالاتری برای ایجاد نفوذ استراتژیک و سودآوری در شرایط بحران دارد. در نهایت، اتخاذ یک «مدل ترکیبی» به عنوان راهکار بهینه برای همگرایی بین سودآوری پایدار و ارتقای وزن ژئواکونومیک ایران پیشنهاد شده است.
